דיכטער, פּראָזאַיִקער,
קריטיקער, ליטעראַטור־ און טעאַטער־פֿאָרשער. געבױרן אין
שטעטל כאָדאָרקאָװ,
װאָלינער גובערניע,
אוקראַיִנע. אין די יאָרן
1906–1911 געלערנט
אין רוסישע גימנאַזיעס אין קיִעװ און
אָדעס. אין 1911–1914 שטודירט מעדיצין אין בערלינער אוניװערסיטעט. נאָכן פֿאַרענדיקן דעם מעדיצינישן פֿאַקולטעט אין קיעװ (1919) פֿרײַװיליק אַװעק אין דער
רױטער אַרמײ, געדינט װי אַ דאָקטאָר. אױף די פֿראָנטן געשאַפֿן די ערשטע לידער און עסײען. דאָס בוך „גרונט־שטריכן פֿון ייִדישן רעאַליזם“ האָט אים אַרױסגערוקט אױפֿן פֿאָדערונג פֿון דער ייִדישער קריטיק און ליטעראַטור־װיסנשאַפֿט. אין די װײַטערדיקער אַרבעטן האָט ער אַנאַליזירט די שאַפֿונג פֿון אַ רײ אָנגעזעענסטע שרײַבער (שװאַרצמאַן, האָפֿשטײן, אַש א״אַנד). אין די 1930ער יאָרן פּובליקירט ער די ליטעראַטור־היסטאָריע אַרבעטן „מענדעלע און זײַנע מיטגײער“, „דער יונגער שלום־עליכם און זײַן ראָמאַן סטעפּעניו“, די קאַפּיטאַלע פֿאָרשונג װעגן ייִדישן טעאַטער, װעלכע צײכנס זיך אױס מיט אַ טיפֿן װיסנשאַפֿטלעכן צוגאַנג צו די פּראָבלעמען. אין די יאָרן 1925–1926 האָט ער אָנגעפֿירט מיט דער ליטעראַטור־סעקציע פֿונעם ייִדישן אָפּטײל בײַ דער װײַסרוסישער אַקאַדעמיע, פֿון 1926 ביז 1931 – מיט דער ליטעראַטור־סעקציע אין אינסטיטוט פֿאַר ייִדישער קולטור בײַ דער אוקראַיִנישער װיסנשאַפֿטלעכער אַקאַדעמיע פֿון 1931–1933 רעדאַקטירט די געזאַמלטע װערק פֿון שלום־אַליכם אין כאַרקאָװ,
פֿון די װיכטיקע אױסגאַבעס פֿון ייִדישע קלאַסיקער, װי אױך פֿון װיסנשאַפֿטלעכער זשורנאַלן, זאַמלונגען, אַלמאַנאַכן, לערנביכער, כרעסטאָמאַטיעס. בעת דער צװײטער װעלט־מלחמה איז ער געװען אַ מיטגליד פֿון דער היסטאָרישער קאָמיסיע בײַם ייִדישן אַנטיפֿאַשיסטישן קאָמיטעט. אין די יאָרן 1936–1948 האָט ער מיטגעאַרבעט מיטן קאַבינעט פֿון ייִדישער שפּראַכן, ליטעראַטור און פֿאָלקלאָר בײַ דער אוקראַינישער װיסנשאַפֿטלעכער אַקאַדעמיע. די לעצטע צװײ יאָר פֿון זײַן לעבן אָנגעפֿירט מיטן קריטישן אָפּטײל פֿונעם מאָסקװער זשורנאַל „סאָװעטיש הײמלאַנד“.
װערק: „לידער“, קיעװ, 1917; „האַלבער טאָג“ (לידער) סמאָלענסק, 1921; „פֿראָנט“ (לידער), קיעװ, 1922; „גרונט־שטריכן פֿון ייִדישן רעאַליזם“, קיעװ, 1919; „װעג־אײַן, װעג אױס“ (ליטעראַרישע עפּיזאָדן), קיעװ, 1924; „אַ. גאָלדפֿאַדען. מאַטעריאַלן פֿאַר אַ ביאָגראַפֿיע“ (צוזאַמען מיט או. פֿינקעל), מינסק, 1926; „דער יונגער שלום־אַליכעם און זײַן ראָמאַן סטעמפּעניו״, קיעװ, 1928; „אױף לודמירער װעג“, קיעװ, 1930; „ייִדישער טעאַטער“ (1887–1917), מאָסקװע, 1940.
