From Moyshe Kulbak’s collection “Velfishe Lider” [Wolfish Songs], this poem describes a shirt-tail relative who exhibits a trained bear.  What might seem totally “unJewish” behavior today was apparently at least marginally Jewish behavior at the time.  Of course, Kulbak specializes in describing dorfsyidn outside the accepted traditional Jewish norms, as in one of his best known poems, the cycle Raysn [White Russia] when he memorializes the farming family from which he came.  Here the behavior is even more outside the accepted norms:  this relative not only trains a bear, but conducts himself like one.  Kulbak writes of his marrying and beating to death twelve wives (whence, presumably, his nickname – “The Ten Commandments”, meaning the knuckles with which he murders his wives).  His 13th wife is a witch who bears him a child, so “Ten” kills her more slowly…

משה קולבאַק:  עשׂרה־דבירא

פֿון “וועלפֿישע לידער”

געהאַט האָט דער זיידע אַ קרובֿ אַ טרײַבער פֿון בערן,

אַ ייִד, וואָס פֿלעגט מאַכן קאָנצערט אויף די גרויסע ירידן.

דעם בער פֿלעגט דער קרובֿ בײַ טאָג אויף די קייטן פֿאַרשמידן,

בײַ נאַכט פֿלעגט ער טאַנצן מיט אים בײַ דער שײַן פֿון די שטערן.

מע האָט אים געגעבן דעם נאָמען עשׂרה־דבריא,

די קנאָכיקע הענט ביז די קני, מיט אַ שאַרבן אַ גלאַטן,

אַן אַלטער פֿאַרשלומפּערטער קאָפּ אויף אַ גוף אַ האָרבאַטן,

און דאָס האָט געטראָגן מיט פֿעל און מיט שווייס, ווי אַ חיה.

איז ער געגאַנגען בײַ נאַכט מיט דעם בער אויף די וועגן;

עשׂרה פֿאָרויס, און דער בער פֿלעגט אים הינט באַגלייטן,

און טאָמער אַ באָרוועסער פּויערל קומט זיי אַנטקעגן —

אַ בורטש האָט געגעבן דער בער און אַ קלונג מיט די קייטן.

עס זײַנען געשטאָרבן פֿון פּײַן בײַ עשׁרה די ווײַבער;

בײַ נאַכט פֿלעגט ער אויסטאָן זיי נאַקעט און אָנהייבן שלאָגן,

דאַן האָט זיך געהערט אויפֿן דאָרף אַ פֿאַרטײַעטער קלאָגן

און חבֿרה־קדישא פֿלעגט וואַשן דאָס בלוט פֿון די לײַבער…

דאָס דרײַצנטע ווײַב האָט געשעמט פֿאַר אַ וועדמע אין ליטע,

זי האָט אים אַ טאָכטער אַ יאָר נאָך דער חופּה געבאָרן,

עשׂרה־דבריא האָט אויסגעצאַפּט שטיל אירע יאָרן,

מע האָט פֿון דער וועדמע די ביינער געלייגט אויף דער מיטה.

געווען איז עשׂרה־דבריא אַ טרײַבער פֿון בערן,

אַ ייִד, וואָס פֿלעגט מאַכן קאָנצערט אויף די גרויסע ירידן.

דעם בער פֿלעגט דער קרובֿ בײַ טאָג אויף די קייטן פֿאַרשמידן,

בײַ נאַכט, פֿלעגט ער טאַנצן מיט אים בײַ דער שײַן פֿון די שטערן.